حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ، وَلاَ تُسَافِرَنَّ امْرَأَةٌ إِلاَّ وَمَعَهَا مَحْرَمٌ ". فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اكْتُتِبْتُ فِي غَزْوَةِ كَذَا وَكَذَا، وَخَرَجَتِ امْرَأَتِي حَاجَّةً. قَالَ " اذْهَبْ فَحُجَّ مَعَ امْرَأَتِكَ ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdi: «Bir kishining (begona) ayol bilan yolgʻiz qolishi joiz emas; va ayol — mahrami (yaʼni eri yoki abadiy turmushga chiqishi mumkin boʻlmagan kishi, masalan, otasi, akasi va boshqa) bilan boʻlmasa — safar qilmasin». Shunda bir kishi (oʻrnidan) turib: «Yo Rasululloh! Men falon gʻazotga (qoʻshinga) yozildim va xotinim haj uchun (safarga) chiqyapti», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ: «Bor, xotining bilan haj qil», — dedi.