حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْسَنَ النَّاسِ، وَأَجْوَدَ النَّاسِ، وَأَشْجَعَ النَّاسِ، قَالَ وَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً سَمِعُوا صَوْتًا، قَالَ فَتَلَقَّاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ، وَهُوَ مُتَقَلِّدٌ سَيْفَهُ فَقَالَ " لَمْ تُرَاعُوا، لَمْ تُرَاعُوا ". ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَجَدْتُهُ بَحْرًا ". يَعْنِي الْفَرَسَ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ — odamlarning (eng koʻrkami), eng saxiysi va eng botiri edi. Bir marta Madina ahli — kechasi (eshitilgan) shovqin sababli — qoʻrqib ketdi. Bas, Paygʻambar ﷺ — Abu Talhaga tegishli egarsiz otga mingan, qilichini (yelkasiga) osgan holda — odamlarni uchratdi. U zot (ularga): «Qoʻrqmanglar, qoʻrqmanglar», — dedi. Soʻng: «Men uni (yaʼni otni) juda tez (chopadigan) topdim», — deb qoʻshdi.