حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ، أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَاءَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ذَبَحْنَا بُهَيْمَةً لَنَا، وَطَحَنْتُ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، فَتَعَالَ أَنْتَ وَنَفَرٌ، فَصَاحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا أَهْلَ الْخَنْدَقِ، إِنَّ جَابِرًا قَدْ صَنَعَ سُؤْرًا، فَحَىَّ هَلاً بِكُمْ ".
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh! Biz oʻzimizning bir yosh qoʻyimizni soʻydik va bir soʼ arpani (un qilib) yanchdik. Bas, men sizni baʼzi kishilar bilan birga (taomga) taklif qilaman», — dedim. Shunda Paygʻambar ﷺ baland ovozda: «Ey Xandaq ahli! Jobir suvr (taom-ziyofat) tayyorlabdi, bas, kelinglar», — dedi.