حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ وَأَصَبْنَا إِبِلاً وَغَنَمًا، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ النَّاسِ، فَعَجِلُوا فَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَأَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ، فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، وَفِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرٌ فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَجُلٌ بِسَهْمٍ، فَحَبَسَهُ اللَّهُ فَقَالَ " هَذِهِ الْبَهَائِمُ لَهَا أَوَابِدُ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا نَدَّ عَلَيْكُمْ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Aboya ibn Rifoa (bobosi Rofiʼdan) rivoyat qiladi: Bobom Rofiʼ: «Biz Zulhulayfada Paygʻambar ﷺ bilan birga edik va odamlar ochlikdan qiynaldi. Biz baʼzi tuya va qoʻylarni (oʻlja sifatida) qoʻlga kiritdik va Paygʻambar ﷺ hali odamlardan orqada edi. Ular shoshilib, qozonlarni olovga qoʻydi. (U zot kelganda) u — qozonlar agʻdarib tashlanishini — buyurdi, soʻng oʻljani (odamlar orasida) — oʻn qoʻyni bir tuyaga teng (deb) hisoblab — taqsimladi. Soʻng bir tuya qochib ketdi va odamlar — otlari oz boʻlgani sababli — uni quvib, charchadi. Bas, bir kishi unga oʻq otib, uni (Allohning izni bilan) toʻxtatdi. Shunda Paygʻambar ﷺ: ‹Bu hayvonlarning baʼzilari — yovvoyi hayvonlardek (boshqarib boʻlmas) boʻladi; bas, agar biror hayvon sizdan qochsa, uni shu (oʻq otish) tarzida (toʻxtating)›, — dedi. Bobom (Paygʻambar ﷺ dan): ‹Biz ertaga dushmanni uchratishimiz mumkin (deb umid qilamiz yoki qoʻrqamiz) va bizda pichoqlar yoʻq. Hayvonlarimizni qamishlar bilan soʻysak boʻladimi?› — deb soʻradi. Allohning Rasuli ﷺ: ‹Agar (soʻyish uchun) ishlatilgan asbob hayvonni moʻl-koʻl qon ketkazsa va uni soʻyishda Allohning nomi zikr qilinsa, uning goʻshtini yenglar (yaʼni halol); lekin tish va tirnoq ishlatmanglar — va men buning sababini aytaman: tish — suyak(dir) (suyak bilan soʻyish man qilingan), tirnoq esa — habashlarning soʻyish asbobi(dir)›, — deb javob berdi», — dedi.
