حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، وَحُمَيْدُ بْنُ الأَسْوَدِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ لاِبْنِ جَعْفَرٍ ـ رضى الله عنهم أَتَذْكُرُ إِذْ تَلَقَّيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَأَنْتَ وَابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ نَعَمْ، فَحَمَلَنَا وَتَرَكَكَ.
Ibn Abu Mulayka (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Zubayr Ibn Jaʼfarga: «Men, sen va Ibn Abbos Allohning Rasuli ﷺ ni kutib olishga chiqqanimiz esingdami?» — dedi. Ibn Jaʼfar ‹ha› deb javob berdi. Ibn Zubayr qoʻshdi: «Va Allohning Rasuli ﷺ bizni (yaʼni meni va Ibn Abbosni) oʻzi bilan birga (ulovga) mingashtirdi va seni qoldirdi».