حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ جَاءَ نَفَرٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا بَنِي تَمِيمٍ، أَبْشِرُوا ". قَالُوا بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا. فَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ، فَجَاءَهُ أَهْلُ الْيَمَنِ، فَقَالَ " يَا أَهْلَ الْيَمَنِ، اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ ". قَالُوا قَبِلْنَا. فَأَخَذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحَدِّثُ بَدْءَ الْخَلْقِ وَالْعَرْشِ، فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا عِمْرَانُ، رَاحِلَتُكَ تَفَلَّتَتْ، لَيْتَنِي لَمْ أَقُمْ.
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bani Tamim qabilasidan baʼzi kishilar Paygʻambar ﷺ ning oldiga keldi va u zot (ularga): «Ey Bani Tamim! Xushxabar bilan xursand boʻlinglar», — dedi. Ular: «Siz bizga xushxabar berdingiz, endi bizga (biror narsa) bering», — dedi. Buni eshitib, u zotning yuz rangi oʻzgardi. Soʻng yamanliklar uning oldiga keldi va u zot: «Ey Yaman ahli! Xushxabarni qabul qilinglar — chunki Bani Tamim uni rad etdi», — dedi. Yamanliklar: «Biz uni qabul qilamiz», — dedi. Soʻng Paygʻambar ﷺ — yaratilishning boshlanishi va Allohning Arshi haqida — gapira boshladi. Shu orada bir kishi: «Ey Imron! Sening urgʻochi tuyang qochib ketdi!» — dedi (Men oʻrnimdan turib, ketdim), lekin men oʻsha joyni tark etmaganimda edi (deb istardim) — chunki men Allohning Rasuli ﷺ aytgan (narsa)ni boy berdim.