حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأَبِي ذَرٍّ حِينَ غَرَبَتِ الشَّمْسُ " تَدْرِي أَيْنَ تَذْهَبُ ". قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ " فَإِنَّهَا تَذْهَبُ حَتَّى تَسْجُدَ تَحْتَ الْعَرْشِ، فَتَسْتَأْذِنَ فَيُؤْذَنَ لَهَا، وَيُوشِكُ أَنْ تَسْجُدَ فَلاَ يُقْبَلَ مِنْهَا، وَتَسْتَأْذِنَ فَلاَ يُؤْذَنَ لَهَا، يُقَالُ لَهَا ارْجِعِي مِنْ حَيْثُ جِئْتِ. فَتَطْلُعُ مِنْ مَغْرِبِهَا، فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى
﴿ وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ﴾".Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ mendan quyosh botish paytida: «Quyosh (botish paytida) qaerga ketishini bilasanmi?» — deb soʻradi. Men: «Alloh va Uning Rasuli yaxshiroq biladi», — deb javob berdim. U zot: «U (quyosh) — to Arsh ostida sajdaga borib, yana koʻtarilishga ruxsat soʻraguncha — yuradi (sayohat qiladi) va unga ruxsat beriladi. Soʻng (shunday vaqt keladiki,) u sajda qilmoqchi boʻladi, lekin uning sajdasi qabul qilinmaydi va u oʻz yoʻlida (davom etishga) ruxsat soʻraydi, lekin unga ruxsat berilmaydi; balki unga — qaerdan kelgan boʻlsa, oʻsha yerga qaytish — buyuriladi va shu sabab u gʻarbdan chiqadi. Mana shu — Allohning: ‹Va quyosh oʻzining (belgilangan) qaror (oʻrni) tomon yuradi. Bu — Qudratli, Ilmli (Alloh)ning taqdiridir› (Yosin, 38) degan soʻzining maʼnosidir», — dedi.