حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنِ ابْنِ الأَشْوَعِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَأَيْنَ قَوْلُهُ
﴿ ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى ﴾ قَالَتْ ذَاكَ جِبْرِيلُ كَانَ يَأْتِيهِ فِي صُورَةِ الرَّجُلِ، وَإِنَّهُ أَتَاهُ هَذِهِ الْمَرَّةَ فِي صُورَتِهِ الَّتِي هِيَ صُورَتُهُ، فَسَدَّ الأُفُقَ.Masruq (Oishadan) rivoyat qiladi: Men Oishadan Allohning: ‹Soʻng u (Jabroil) yaqinlashdi va (yanada) yaqin keldi; bas, (u) ikki yoy (oraligʻi) qadar yoki undan (ham) yaqinroq (masofada) edi› (Najm, 8-9) degan soʻzi haqida soʻradim. U: «U — Paygʻambar ﷺ ga (odatda) bir kishi qiyofasida keladigan Jabroil edi; lekin oʻsha safar u oʻzining haqiqiy va asl qiyofasida keldi va (u shu qadar ulkan ediki) butun ufqni qopladi», — deb javob berdi.