حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " ثُمَّ فَتَرَ عَنِّي الْوَحْىُ فَتْرَةً، فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي سَمِعْتُ صَوْتًا مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي قِبَلَ السَّمَاءِ فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ قَاعِدٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَجُئِثْتُ مِنْهُ حَتَّى هَوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ، فَجِئْتُ أَهْلِي فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى
﴿ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ ﴾ إِلَى {فَاهْجُرْ} ". قَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَالرِّجْزُ الأَوْثَانُ.Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdi: «Vahiy (kelishi) qisqa muddatga toʻxtatildi (kechiktirildi); lekin birdan, men yurib ketayotganimda, osmonda bir ovoz eshitdim va osmonga qaraganimda, hayratimga koʻra — menga Hiro gʻorida kelgan farishtani — osmon bilan yer orasida bir kursida oʻtirgan holda — koʻrdim. Men undan shu qadar qoʻrqdimki, yerga (yiqilib) tushdim va oilamning oldiga kelib, (ularga): ‹Meni (choponga) oʻrang! Meni oʻrang!› — dedim. Soʻng Alloh (quyidagi) vahiyni yubordi: ‹Ey (choponga) burkanib olgan (zot)! (Oʻrningdan) tur va (odamlarni) ogohlantir! Va Robbingni ulugʻla! Va kiyimlaringni pok tut! Va butlardan yiroq boʻl!› (Muddassir, 1-5)», — dedi.