حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُهَاجِرٍ أَبِي الْحَسَنِ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَقَالَ " أَبْرِدْ ". ثُمَّ قَالَ " أَبْرِدْ ". حَتَّى فَاءَ الْفَىْءُ، يَعْنِي لِلتُّلُولِ، ثُمَّ قَالَ " أَبْرِدُوا بِالصَّلاَةِ، فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ ".
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ safarda ekanida, u zot (peshin namozini oʻqish haqida): «(Havo) salqinlashguncha kuting», — dedi. U zot — to tepaliklarning soyasi choʻzilguncha — xuddi shuni yana (takrorladi). Soʻng u zot: «Peshin namozini — (havo) salqinlashguncha — kechiktiringlar; chunki issiqning qattiqligi — doʻzax (olovi)ning issiqligi ortishidandir», — dedi.