حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَجُلاَنِ يَسْتَبَّانِ، فَأَحَدُهُمَا احْمَرَّ وَجْهُهُ وَانْتَفَخَتْ أَوْدَاجُهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا ذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ، لَوْ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ. ذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ ". فَقَالُوا لَهُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ ". فَقَالَ وَهَلْ بِي جُنُونٌ
Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ bilan birga oʻtirganimda, ikki kishi bir-birini soʻkdi va ulardan birining yuzi gʻazabdan qizardi hamda boʻyin tomirlari boʻrtdi (yaʼni u jahli chiqdi). Shunda Paygʻambar ﷺ: «Men shunday bir soʻzni bilamanki, agar u (kishi) uni aytsa, u tinchlanadi. Agar u: ‹Aʼuzu billahi minash shayton (Men shaytondan Allohga panoh tilayman)›, — desa, uning butun gʻazabi ketadi», — dedi. Kimdir unga: «Paygʻambar ﷺ: ‹Shaytondan Allohga panoh tila›, — dedi», — dedi. Gʻazablangan kishi: «Men telbamanmi?» — dedi.