حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فُقِدَتْ أُمَّةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ لاَ يُدْرَى مَا فَعَلَتْ، وَإِنِّي لاَ أُرَاهَا إِلاَّ الْفَارَ إِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الإِبِلِ لَمْ تَشْرَبْ، وَإِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الشَّاءِ شَرِبَتْ ". فَحَدَّثْتُ كَعْبًا فَقَالَ أَنْتَ سَمِعْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُهُ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ لِي مِرَارًا. فَقُلْتُ أَفَأَقْرَأُ التَّوْرَاةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bani Isroildan bir guruh (kishi) gʻoyib boʻldi (yoʻqoldi). Ular nima qilganini hech kim bilmaydi. Lekin men ularni — laʼnatlanib, kalamushlarga aylantirilgan (deb) tasavvur qilaman, xolos: chunki agar kalamushning oldiga urgʻochi tuyaning sutini qoʻysangiz, u uni ichmaydi; lekin agar uning oldiga qoʻy sutini qoʻysangiz, u uni ichadi», — dedi. Men buni Kaʼbga aytdim va u mendan: «Sen buni Paygʻambar ﷺ dan eshitganmisan?» — deb soʻradi. Men: «Ha», — dedim. Kaʼb mendan xuddi shu savolni bir necha marta soʻradi. Men Kaʼbga: «Men Tavrotni oʻqiyapmanmi? (yaʼni men buni senga Paygʻambardan aytyapman)», — dedim.