حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ حَدَّثَتْنِي مُعَاذَةُ، أَنَّ امْرَأَةً، قَالَتْ لِعَائِشَةَ أَتَجْزِي إِحْدَانَا صَلاَتَهَا إِذَا طَهُرَتْ فَقَالَتْ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ كُنَّا نَحِيضُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلاَ يَأْمُرُنَا بِهِ. أَوْ قَالَتْ فَلاَ نَفْعَلُهُ.
Muoza (Oishadan) rivoyat qiladi: Bir ayol Oishadan: «Hayz tufayli oʻqimagan namozlarni qazo qilaymi?» — deb soʻradi. Oisha: «Sen Haruralikmisan (Iroqdagi bir shahar)? Biz Paygʻambar ﷺ bilan birga edik va hayz koʻrardik, lekin u zot bizga ularni (hayzda qoldirgan namozlarni) qazo qilishni hech buyurmaganlar», — dedi. Oisha, ehtimol: «Biz ularni qazo qilmas edik», — dedi.