حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَالِمٌ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ ذَكَرَ الدَّجَّالَ، فَقَالَ " إِنِّي لأُنْذِرُكُمُوهُ، وَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ، لَقَدْ أَنْذَرَ نُوحٌ قَوْمَهُ، وَلَكِنِّي أَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ، تَعْلَمُونَ أَنَّهُ أَعْوَرُ، وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ ".
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Allohning Rasuli ﷺ odamlar orasida turib, Allohga — U loyiq boʻlganidek — hamd va sano aytdi, soʻng Dajjolni zikr qilib: «Men sizlarni undan (yaʼni Dajjoldan) ogohlantiraman; hech bir paygʻambar boʻlmaganki, oʻz ummatini undan ogohlantirmagan boʻlsa. Shubhasiz, Nuh oʻz qavmini undan ogohlantirgan; lekin men sizlarga u haqda — mendan oldin hech bir paygʻambar oʻz ummatiga aytmagan — bir narsani aytaman: bilinglarki, u — bir koʻzli (koʻr)dir; Alloh esa bir koʻzli emas», — dedi.