حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " النَّاسُ يَصْعَقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُفِيقُ، فَإِذَا أَنَا بِمُوسَى آخِذٌ بِقَائِمَةٍ مِنْ قَوَائِمِ الْعَرْشِ، فَلاَ أَدْرِي أَفَاقَ قَبْلِي، أَمْ جُوزِيَ بِصَعْقَةِ الطُّورِ ".
Abu Said (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Qiyomat kuni odamlar hushidan ketadi va men birinchi boʻlib hushimga kelaman; va mana! Men u yerda — Allohning Arshining ustunlaridan birini ushlab turgan — Musoni koʻraman. Men — u mendan oldin hushiga kelganmi yoki Tur (togʻi)dagi behushligi (yaʼni u yerda yiqilgani) sababli (ikkinchi behushlikdan) istisno qilinganmi — deb hayron boʻlaman», — dedi.