حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَبْدِ الْغَافِرِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " أَنَّ رَجُلاً كَانَ قَبْلَكُمْ رَغَسَهُ اللَّهُ مَالاً فَقَالَ لِبَنِيهِ لَمَّا حُضِرَ أَىَّ أَبٍ كُنْتُ لَكُمْ قَالُوا خَيْرَ أَبٍ. قَالَ فَإِنِّي لَمْ أَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ، فَإِذَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اسْحَقُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ. فَفَعَلُوا، فَجَمَعَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ، فَقَالَ مَا حَمَلَكَ قَالَ مَخَافَتُكَ. فَتَلَقَّاهُ بِرَحْمَتِهِ ". وَقَالَ مُعَاذٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَبْدِ الْغَافِرِ، سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Abu Said (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Sizlardan oldingi (avlod) odamlari orasida — Alloh koʻp mol-davlat bergan bir kishi bor edi. U oʻlim toʻshagida ekanida, oʻgʻillarini chaqirib: ‹Men sizlarga qanday ota boʻldim?› — dedi. Ular: ‹Sen yaxshi ota boʻlding›, — deb javob berdi. U: ‹Men hech bir yaxshi amal qilmadim; bas, men oʻlganimda, meni yoqib, tanamni ezib, hosil boʻlgan kulni shamolli kunda sochib yuboringlar›, — dedi. Oʻgʻillari shunday qildi; lekin Alloh uning zarralarini (qayta) toʻpladi va (undan): ‹Nega bunday qilding?› — deb soʻradi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim uchun›, — deb javob berdi. Bas, Alloh unga Oʻz rahmatini ato etdi (yaʼni uni magʻfirat qildi)», — dedi.