حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا حَرِيزٌ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ النَّصْرِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ وَاثِلَةَ بْنَ الأَسْقَعِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَعْظَمِ الْفِرَى أَنْ يَدَّعِيَ الرَّجُلُ إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ، أَوْ يُرِيَ عَيْنَهُ مَا لَمْ تَرَ، أَوْ يَقُولُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا لَمْ يَقُلْ ".
Vosila ibn Asqaʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Darhaqiqat, eng yomon yolgʻonlardan biri — oʻzini haqiqiy otasidan boshqa birovning oʻgʻli (deb) yolgʻondan daʼvo qilish, yoki koʻrmagan tushni koʻrdim (deb daʼvo qilish), yoki men aytmagan (gap)ni menga nisbat berishdir», — dedi.