حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا سَلِيمٌ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَاءَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَثَلِي وَمَثَلُ الأَنْبِيَاءِ كَرَجُلٍ بَنَى دَارًا فَأَكْمَلَهَا وَأَحْسَنَهَا، إِلاَّ مَوْضِعَ لَبِنَةٍ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَدْخُلُونَهَا وَيَتَعَجَّبُونَ، وَيَقُولُونَ لَوْلاَ مَوْضِعُ اللَّبِنَةِ ".
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Mening boshqa paygʻambarlarga nisbatan misolim — bir uyni toʻliq va aʼlo darajada qurgan, lekin (faqat) bitta gʻisht (qoʻyiladigan) joyni (qoldirgan) kishining misolidek. Odamlar uyga kirganda, uning goʻzalligiga qoyil qolib: ‹Faqat mana shu gʻisht (qoʻyiladigan) joy (boʻlmaganida, uy qanchalik mukammal boʻlardi)!› — deydi», — dedi.