حَدَّثَنِي ابْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَصِفُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَانَ رَبْعَةً مِنَ الْقَوْمِ، لَيْسَ بِالطَّوِيلِ وَلاَ بِالْقَصِيرِ، أَزْهَرَ اللَّوْنِ لَيْسَ بِأَبْيَضَ أَمْهَقَ وَلاَ آدَمَ، لَيْسَ بِجَعْدٍ قَطَطٍ وَلاَ سَبْطٍ رَجِلٍ، أُنْزِلَ عَلَيْهِ وَهْوَ ابْنُ أَرْبَعِينَ، فَلَبِثَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ يُنْزَلُ عَلَيْهِ وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ، وَلَيْسَ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ. قَالَ رَبِيعَةُ فَرَأَيْتُ شَعَرًا مِنْ شَعَرِهِ، فَإِذَا هُوَ أَحْمَرُ فَسَأَلْتُ فَقِيلَ احْمَرَّ مِنَ الطِّيبِ.
Robia ibn Abu Abdurrahmon (Anas ibn Molikdan) rivoyat qiladi: Men Anas ibn Molikning Paygʻambar ﷺ ni taʼriflab shunday deganini eshitdim: «U — odamlar orasida oʻrtacha boʻyli edi — na uzun, na kalta; uning rangi — qizgʻish (yumshoq oq-qizil) edi — na tamomila oq, na quyuq bugʻdoyrang; sochi — na butunlay jingalak, na butunlay tekis edi. Unga — qirq yoshida — ilohiy vahiy nozil qilindi. U Makkada — vahiy olib — oʻn yil qoldi va Madinada yana oʻn yil qoldi. U vafot etganda, boshi va soqolida — yigirmataga (yetar-yetmas) oq tuk bor edi». Robia: «Men uning baʼzi tuklarini koʻrdim va u qizil edi. Men bu haqda soʻraganimda, menga — u (tuk) atir (xushboʻylik) sababli qizargan, deb aytildi», — dedi.