حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا مَسْرُورًا تَبْرُقُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ، فَقَالَ " أَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ الْمُدْلِجِيُّ لِزَيْدٍ وَأُسَامَةَ ـ وَرَأَى أَقْدَامَهُمَا ـ إِنَّ بَعْضَ هَذِهِ الأَقْدَامِ مِنْ بَعْضٍ ".
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ uning oldiga — xursand kayfiyatda, yuzi quvonchdan porlab — keldi va: «Sen Qoif (yaʼni iz tanuvchi)ning Zayd va Usoma haqida aytganini eshitmadingmi? U ularning oyoqlarini koʻrib: ‹Bular bir-biriga (taalluqli)dir› (yaʼni ular ota-bola), — dedi», — dedi.