حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَوْنَ بْنَ أَبِي جُحَيْفَةَ، ذَكَرَ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ دُفِعْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ بِالأَبْطَحِ فِي قُبَّةٍ كَانَ بِالْهَاجِرَةِ، خَرَجَ بِلاَلٌ فَنَادَى بِالصَّلاَةِ، ثُمَّ دَخَلَ فَأَخْرَجَ فَضْلَ وَضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَوَقَعَ النَّاسُ عَلَيْهِ يَأْخُذُونَ مِنْهُ، ثُمَّ دَخَلَ فَأَخْرَجَ الْعَنَزَةَ، وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ سَاقَيْهِ فَرَكَزَ الْعَنَزَةَ، ثُمَّ صَلَّى الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ، يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ الْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ.
Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men tasodifan peshin paytida Paygʻambar ﷺ ning oldiga bordim — u al-Abtahda bir chodirda (dam olib) edi. Bilol (chodirdan) chiqib, namozga azon aytdi va yana (ichkariga) kirib, Allohning Rasuli ﷺ tahorat olganidan keyin ortgan suvni (tashqariga) olib chiqdi. Odamlar oʻsha suvdan biroz olish uchun shoshildi. Bilol yana ichkariga kirib, uchli (nayzali) bir tayoqni olib chiqdi va soʻng Allohning Rasuli ﷺ (chodirdan) chiqdi. Goʻyo men hozir uning oyogʻining oqligiga qarab turgandekman. Bilol tayoqni (yerga) sanchdi va Paygʻambar ﷺ ikki rakaat peshin va ikki rakaat asr namozini oʻqidi — ayollar va eshaklar esa Paygʻambar ﷺ ning oldidan (tayoqning narigi tomonidan) oʻtib turardi.