حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَغْزُونَ، فَيُقَالُ فِيكُمْ مَنْ صَحِبَ الرَّسُولَ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُونَ نَعَمْ. فَيُفْتَحُ عَلَيْهِمْ، ثُمَّ يَغْزُونَ فَيُقَالُ لَهُمْ هَلْ فِيكُمْ مَنْ صَحِبَ مَنْ صَحِبَ الرَّسُولَ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُونَ نَعَمْ. فَيُفْتَحُ لَهُمْ ".
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Shunday bir zamon keladiki, odamlar (Alloh yoʻlida) jihod qiladi va: ‹Sizlar orasida Allohning Rasuli suhbatidan bahramand boʻlgan (kishi) bormi?› — deb soʻraladi. Ular: ‹Ha›, — deydi. Soʻng ularga gʻalaba ato etiladi. Ular yana jihod qiladi va: ‹Sizlar orasida Allohning Rasuli ﷺ sahobalarining suhbatidan bahramand boʻlgan (kishi) bormi?› — deb soʻraladi. Ular: ‹Ha›, — deydi. Soʻng ularga (yana) gʻalaba ato etiladi», — dedi.