حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يُدْنِي ابْنَ عَبَّاسٍ، فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنَّ لَنَا أَبْنَاءً مِثْلَهُ. فَقَالَ إِنَّهُ مِنْ حَيْثُ تَعْلَمُ. فَسَأَلَ عُمَرُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ هَذِهِ الآيَةِ
﴿ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ﴾. فَقَالَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْلَمَهُ إِيَّاهُ. قَالَ مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلاَّ مَا تَعْلَمُ.Said ibn Jubayr (Ibn Abbos haqida) rivoyat qiladi: Umar ibn Xattob Ibn Abbosga juda yaxshi (iltifotli) muomala qilardi. Abdurrahmon ibn Avf unga: «Bizning ham — unga teng (yoshli) oʻgʻillarimiz bor (lekin sen unga tarafkashlik qilasan)», — dedi. Umar: «Bu — uning ilmi sabablidir», — dedi. Soʻng Umar Ibn Abbosdan: ‹Allohning yordami va (Makka) fathi kelganda...› (Nasr, 1) degan oyatning taʼbiri haqida soʻradi. Ibn Abbos: «U — Allohning Rasulining vafotiga ishora qilardi — Alloh uni (zotni) bundan xabardor qilgan edi», — dedi. Umar: «Men bu oyatdan — sen bilgan (narsa)dan boshqa narsani bilmayman», — dedi.