حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَيْرُ النَّاسِ قَرْنِي، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ يَجِيءُ قَوْمٌ تَسْبِقُ شَهَادَةُ أَحَدِهِمْ يَمِينَهُ وَيَمِينُهُ شَهَادَتَهُ ". قَالَ إِبْرَاهِيمُ وَكَانُوا يَضْرِبُونَا عَلَى الشَّهَادَةِ وَالْعَهْدِ وَنَحْنُ صِغَارٌ.
Paygʻambar ﷺ: «Odamlarning eng yaxshisi mening asrimdagilardir, soʻng ulardan keyin keladiganlar, soʻng ulardan keyin keladiganlardir. Soʻng shunday qavm keladiki, ularning birining guvohligi qasamidan, qasami esa guvohligidan oldinga oʻtib ketadi», dedilar. Ibrohim aytdi: «Biz kichkina paytimizda, ular bizni guvohlik berish va ahdga (shoshilish)dan (qaytarib) urar edilar».