حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ قَائِفٌ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَاهِدٌ، وَأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَزَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ مُضْطَجِعَانِ، فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الأَقْدَامَ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ. قَالَ فَسُرَّ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَعْجَبَهُ، فَأَخْبَرَ بِهِ عَائِشَةَ.
Mening oldimga bir qoyif (iz biluvchi) kirdi, Paygʻambar ﷺ ham hozir edilar, Usoma ibn Zayd va Zayd ibn Horisa esa (yonma-yon) yotgan edilar. (Qoyif:) «Albatta bu oyoqlar baʼzisi baʼzisidan (bir nasldan)», dedi. (Rovi) aytdi: Shunda Paygʻambar ﷺ bundan xursand boʻldilar va bu u zotni mamnun qildi, soʻng buni Oishaga xabar berdilar.