حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعْتُ أَبَا حَمْزَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَتِ الأَنْصَارُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ لِكُلِّ نَبِيٍّ أَتْبَاعٌ، وَإِنَّا قَدِ اتَّبَعْنَاكَ، فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ أَتْبَاعَنَا مِنَّا. فَدَعَا بِهِ. فَنَمَيْتُ ذَلِكَ إِلَى ابْنِ أَبِي لَيْلَى. قَالَ قَدْ زَعَمَ ذَلِكَ زَيْدٌ.
Ansorlar: «Ey Allohning Rasuli, har bir paygʻambarning tobeʼlari (ergashganlari) bordir, biz esa senga ergashdik. Allohga duo qilki, bizning tobeʼlarimizni bizdan (biz tomonda) qilsin», deyishdi. Shunda u zot bu (haqda) duo qildilar. (Rovi:) Men buni Ibn Abu Layloga yetkazdim. U: «Zayd shunday daʼvo qildi (aytdi)», dedi.