حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ حِينَ خَرَجَ مَعَهُ إِلَى الْوَلِيدِ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الأَنْصَارَ إِلَى أَنْ يُقْطِعَ لَهُمُ الْبَحْرَيْنِ. فَقَالُوا لاَ، إِلاَّ أَنْ تُقْطِعَ لإِخْوَانِنَا مِنَ الْمُهَاجِرِينَ مِثْلَهَا. قَالَ " إِمَّا لاَ، فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي، فَإِنَّهُ سَيُصِيبُكُمْ بَعْدِي أُثْرَةٌ ".
Paygʻambar ﷺ ansorlarni Bahraynni ularga (yer qilib) ajratib berishga (chaqirdilar). Ular: «Yoʻq, faqat muhojir birodarlarimizga ham shunchasini ajratib bersangizgina (qabul qilamiz)», deyishdi. U zot: «Agar (rozi) boʻlmasangiz, menga yoʻliqquningizcha sabr qilinglar, chunki mendan keyin sizlarga (oʻzgalarning) oʻzini ustun qoʻyishi (haqdan mahrum qolish) yetadi», dedilar.