حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ كَتَبَ إِلَىَّ هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى امْرَأَةٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ، هَلَكَتْ قَبْلَ أَنْ يَتَزَوَّجَنِي، لِمَا كُنْتُ أَسْمَعُهُ يَذْكُرُهَا، وَأَمَرَهُ اللَّهُ أَنْ يُبَشِّرَهَا بِبَيْتٍ مِنْ قَصَبٍ، وَإِنْ كَانَ لَيَذْبَحُ الشَّاةَ فَيُهْدِي فِي خَلاَئِلِهَا مِنْهَا مَا يَسَعُهُنَّ.
Men Paygʻambar ﷺning (boshqa) biror xotinidan Xadijaga rashk qilganchalik rashk qilmaganman, — u meni (u zot) nikohlaridan oldin vafot etgan edi — chunki men u zotning uni (Xadijani) zikr qilayotganlarini eshitardim. Alloh u zotga uni qamishdan (qurilgan) bir uy (jannatda) bilan xushxabarlashni buyurgan edi. U zot bir qoʻy soʻysalar, Xadijaning dugonalariga undan ularga yetadigan(cha) hadya qilardilar.