وَقَالَ اللَّيْثُ كَتَبَ إِلَىَّ هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ رَأَيْتُ زَيْدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ قَائِمًا مُسْنِدًا ظَهْرَهُ إِلَى الْكَعْبَةِ يَقُولُ يَا مَعَاشِرَ قُرَيْشٍ، وَاللَّهِ مَا مِنْكُمْ عَلَى دِينِ إِبْرَاهِيمَ غَيْرِي، وَكَانَ يُحْيِي الْمَوْءُودَةَ، يَقُولُ لِلرَّجُلِ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَقْتُلَ ابْنَتَهُ لاَ تَقْتُلْهَا، أَنَا أَكْفِيكَهَا مَئُونَتَهَا. فَيَأْخُذُهَا فَإِذَا تَرَعْرَعَتْ قَالَ لأَبِيهَا إِنْ شِئْتَ دَفَعْتُهَا إِلَيْكَ، وَإِنْ شِئْتَ كَفَيْتُكَ مَئُونَتَهَا.
Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Zayd ibn Amr ibn Nufaylni Kaʼbaga orqasini suyab turgan holda koʻrdim, u: «Ey Quraysh jamoasi, Allohga qasamki, sizlardan Ibrohimning dini ustida mendan boshqa hech kim yoʻq», derdi. U tiriklayin koʻmiladigan qizni (tiriltirar) tirik qoldirardi: bir kishi qizini oʻldirmoqchi boʻlsa, unga: «Uni oʻldirma, men uning xarajatini oʻz boʻynimga olaman», der va uni olib (boqar) edi. Qiz oʻsib ulgʻayganda, otasiga: «Agar xohlasang, uni senga topshiraman, agar xohlasang, uning xarajatini oʻz boʻynimga olaman», derdi.