حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ فُرِضَتِ الصَّلاَةُ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ هَاجَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَفُرِضَتْ أَرْبَعًا، وَتُرِكَتْ صَلاَةُ السَّفَرِ عَلَى الأُولَى. تَابَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ.
Namoz (avval) ikki rakat (qilib) farz qilingan edi. Soʻng Paygʻambar ﷺ hijrat qildilar va (muqim uchun) toʻrt (rakat) farz qilindi, safar namozi esa avvalgisi (ikki rakat) holatida qoldirildi. Buni Abdurrazzoq Maʼmardan (rivoyatda) qoʻllab-quvvatladi.