حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما
﴿ الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَةَ اللَّهِ كُفْرًا ﴾ قَالَ هُمْ وَاللَّهِ كُفَّارُ قُرَيْشٍ. قَالَ عَمْرٌو هُمْ قُرَيْشٌ وَمُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم نِعْمَةُ اللَّهِ ﴿ وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ ﴾ قَالَ النَّارَ يَوْمَ بَدْرٍ.«Alloh neʼmatini kufrga (kufron bilan) almashtirganlar...» (Ibrohim surasi, 28) — (Ibn Abbos:) «Ular, Allohga qasamki, Qurayshning kofirlaridir», dedi. Amr: «Ular Quraysh, Muhammad ﷺ esa Allohning neʼmatidir», dedi. «...va oʻz qavmlarini halokat (boʻr) yurtiga tushirdilar» (degani haqida Ibn Abbos): «(U) Badr kuni(dagi) oʻtdir», dedi.