حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الرُّمَاةِ يَوْمَ أُحُدٍ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ، فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ أَصَابُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدْرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلاً. قَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ، وَالْحَرْبُ سِجَالٌ.
Paygʻambar ﷺ Uhud kuni (oʻq) otuvchilar ustiga Abdulloh ibn Jubayrni (qoʻmondon) qildilar. Ular (mushriklar) bizdan yetmish (kishini) yoʻqotdi (oʻldirdi). Paygʻambar ﷺ va sahobalari esa Badr kuni mushriklardan bir yuz qirq (kishini) — yetmish asir va yetmish oʻlik (qilib) yoʻqotgan edilar. Abu Sufyon: «(Bugun — Uhud) — Badr kuniga (qarshilik) bir kun, urush galma-gal (navbatma-navbat)dir», dedi.