حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَقَطَعَ وَهْىَ الْبُوَيْرَةُ فَنَزَلَتْ
﴿ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ ﴾Rasululloh ﷺ Bani Nazirning xurmo (daraxt)larini yoqdilar va kestilar — u (joy) Buvayra (edi). Shunda: «Sizlar (ey moʻminlar) qaysi bir xurmoni kessangiz yoki uni ildizlari ustida tik qoldirsangiz, (bu) Allohning izni bilandir...» (Hashr surasi, 5) (oyati) nozil boʻldi.