حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَنْقُلُ التُّرَابَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى أَغْمَرَ بَطْنَهُ أَوِ اغْبَرَّ بَطْنُهُ يَقُولُ وَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا إِنَّ الأُلَى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا إِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا وَرَفَعَ بِهَا صَوْتَهُ أَبَيْنَا أَبَيْنَا.
Paygʻambar ﷺ Xandaq kuni tuproq tashirdilar, hatto (tuproq) qornini koʻmib (yashirib) yubordi — yoki: qorni changga belandi. U zot (Ibn Ravoha sheʼrini) aytardilar: «Allohga qasamki, agar Alloh boʻlmaganida, biz na hidoyat topardik, na sadaqa berardik, na namoz oʻqirdik. Bas, bizga (bir) sakinat (xotirjamlik) tushir va (dushmanga) yoʻliqsak, qadamlarimizni sobit (mahkam) qil. Albatta ana ular (kofirlar) bizga (qarshi) zoʻravonlik qildilar; ular fitnani istasalar, biz bosh tortdik». U zot bu bilan ovozini koʻtarib: «Bosh tortdik, bosh tortdik!» derdilar.