حَدَّثَنِي فَضْلُ بْنُ يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَعْيَنَ أَبُو عَلِيٍّ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما أَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَلْفًا وَأَرْبَعَمِائَةٍ أَوْ أَكْثَرَ، فَنَزَلُوا عَلَى بِئْرٍ فَنَزَحُوهَا، فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَى الْبِئْرَ، وَقَعَدَ عَلَى شَفِيرِهَا ثُمَّ قَالَ " ائْتُونِي بِدَلْوٍ مِنْ مَائِهَا ". فَأُتِيَ بِهِ فَبَصَقَ فَدَعَا ثُمَّ قَالَ " دَعُوهَا سَاعَةً ". فَأَرْوَوْا أَنْفُسَهُمْ وَرِكَابَهُمْ حَتَّى ارْتَحَلُوا.
Ular Hudaybiya kuni Rasululloh ﷺ bilan ming toʻrt yuz — yoki undan koʻproq — (kishi) edilar. Ular bir quduq yoniga (mehmon) tushib, uni (suvini) toʻla tortib (boʻshatib) olishdi. Soʻng Rasululloh ﷺning oldilariga kelishdi. U zot quduqqa kelib, uning labiga oʻtirdilar, soʻng: «Menga uning suvidan bir chelak keltiringlar», dedilar. (Chelak) keltirildi, u zot (unga) tupurib, duo qildilar, soʻng: «Uni bir soat qoʻyib turinglar», dedilar. Shunda ular oʻzlari va ulovlarini qondirib (suvga toʻyib) ichdilar, to koʻchib (joʻnab) ketdilar.