حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِشْكَابٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَقِيتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقُلْتُ طُوبَى لَكَ صَحِبْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَبَايَعْتَهُ تَحْتَ الشَّجَرَةِ. فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثْنَا بَعْدَهُ.
(Al-Ala ibnul-Musayyab otasidan aytdi:) Men Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo)ni uchratib: «Sizga xush (tabriklar)! Siz Paygʻambar ﷺga sohib (suhbatdosh) boʻ ldingiz va u zotga daraxt tagida bayʼat qildingiz», dedim. U: «Ey jiyanim, sen bizning u zotdan keyin (nimalar) ihdos qilganimizni (yangi ishlar paydo qilganimizni) bilmaysan», dedi.