حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ سُوَيْدَ بْنَ النُّعْمَانِ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، خَرَجَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَامَ خَيْبَرَ، حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ ـ وَهْىَ مِنْ أَدْنَى خَيْبَرَ ـ صَلَّى الْعَصْرَ، ثُمَّ دَعَا بِالأَزْوَادِ فَلَمْ يُؤْتَ إِلاَّ بِالسَّوِيقِ، فَأَمَرَ بِهِ فَثُرِّيَ، فَأَكَلَ وَأَكَلْنَا، ثُمَّ قَامَ إِلَى الْمَغْرِبِ، فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا، ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ.
(Suvayd ibnun-Nuʼmon xabar berdi)ki, u Paygʻambar ﷺ bilan Xaybar yili chiqdi. Biz Sahboga — u Xaybarning eng yaqin (chekkasi)dir — yetganimizda, u zot asrni oʻqidilar, soʻng ozuqalar(ni keltirishni) soʻradilar; faqat saviq (qovurilgan un)dan boshqa hech narsa keltirilmadi. U zot uni (suvga) hoʻllashni buyurdilar; u zot yedilar, biz ham yedik. Soʻng shom (namozi)ga turib, (ogʻizlarini) chaydilar, biz ham chaydik, soʻng namoz oʻqidilar va (qayta) tahorat qilmadilar.