حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ. وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَهْبٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مُحَاصِرِي خَيْبَرَ فَرَمَى إِنْسَانٌ بِجِرَابٍ فِيهِ شَحْمٌ، فَنَزَوْتُ لآخُذَهُ، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَاسْتَحْيَيْتُ.
(Abdulloh ibn Mugʻaffal aytdi:) Biz Xaybarni qamal qilayotgan edik. Bir kishi ichida yogʻ boʻ lgan bir xaltani (qaldirib) otdi. Men uni olish uchun sakrab (intildim), soʻng oʻgirilib qarasam, Paygʻambar ﷺ (turgan) ekan, men uyaldim (uyalib qoʻ yaqoldim).