حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَافَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَمَضَانَ، فَصَامَ حَتَّى بَلَغَ عُسْفَانَ، ثُمَّ دَعَا بِإِنَاءٍ مِنْ مَاءٍ فَشَرِبَ نَهَارًا، لِيُرِيَهُ النَّاسَ، فَأَفْطَرَ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ. قَالَ وَكَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ صَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي السَّفَرِ وَأَفْطَرَ، فَمَنْ شَاءَ صَامَ، وَمَنْ شَاءَ أَفْطَرَ.
(Tovus, Ibn Abbosdan rivoyat qildi:) Rasululloh ﷺ Ramazonda safar qilib, roʻza tutdilar, to Usfonga yetdilar, soʻng bir idish suv soʻrab, kunduzi (odamlarga) koʻrsatish uchun ichdilar va Makkaga kelgunlarigacha (roʻzani) ochgan (holda) boʻ ldilar. Ibn Abbos: «Rasululloh ﷺ safarda (baʼzan) roʻza tutdilar, (baʼzan) ochdilar; kim xohlasa roʻza tutsin, kim xohlasa (roʻzani) ochsin», derdi.