حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ عَلَى جَيْشِ ذَاتِ السَّلاَسِلِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ أَىُّ النَّاسِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ " عَائِشَةُ ". قُلْتُ مِنَ الرِّجَالِ قَالَ " أَبُوهَا ". قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ " عُمَرُ ". فَعَدَّ رِجَالاً فَسَكَتُّ مَخَافَةَ أَنْ يَجْعَلَنِي فِي آخِرِهِمْ.
(Abu Usmon aytdi:) Rasululloh ﷺ Amr ibnul-Osni Zotus-Salosil qoʻshiniga (amir qilib) yubordilar. (Amr) aytdi: Men u zotning oldiga kelib: «Odamlardan kim senga eng suyuklidir?» dedim. U zot: «Oisha», dedilar. Men: «Erkaklardan-chi?» dedim. U zot: «Uning otasi (Abu Bakr)», dedilar. Men: «Soʻng kim?» dedim. U zot: «Umar», dedilar — va (yana) bir nechta erkaklarni sanadilar. Men, meni ularning oxirida (eng oxirgi qilib) qoʻ yishidan qoʻrqib, jim boʻ ldim.