حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ غَزَوْنَا جَيْشَ الْخَبَطِ وَأُمِّرَ أَبُو عُبَيْدَةَ، فَجُعْنَا جُوعًا شَدِيدًا فَأَلْقَى الْبَحْرُ حُوتًا مَيِّتًا، لَمْ نَرَ مِثْلَهُ، يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ، فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ، فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ عَظْمًا مِنْ عِظَامِهِ فَمَرَّ الرَّاكِبُ تَحْتَهُ. فَأَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ كُلُوا. فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ ذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " كُلُوا رِزْقًا أَخْرَجَهُ اللَّهُ، أَطْعِمُونَا إِنْ كَانَ مَعَكُمْ ". فَأَتَاهُ بَعْضُهُمْ {بِعُضْوٍ} فَأَكَلَهُ.
(Jobir (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Xabat qoʻshini (boʻ lib) gʻazot qildik, Abu Ubayda amir qilindi. Bizga qattiq ochlik yetdi. Dengiz bizga bir oʻlik baliq tashladi — biz uning mislini koʻrmagan edik; unga ‹anbar deyilardi. Biz undan yarim oy yedik. Abu Ubayda uning suyaklaridan bir suyakni oldi, ot-ulov uning ostidan (oʻtib) oʻtdi. Abu Zubayr menga xabar berdi: U Jobirni (shunday) deganini eshitdi: Abu Ubayda: «Yenglar», dedi. Biz Madinaga kelganimizda, buni Paygʻambar ﷺga zikr qildik. U zot: «Alloh chiqargan rizqni yenglar; agar oʻzlaringizda (bir qismi) boʻ lsa, bizga ham yediringlar», dedilar. Ulardan baʼzilari u zotga (baliqdan) bir boʻ lak keltirdi, u zot uni yedilar.