حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي صَخْرَةَ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَتَى نَفَرٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اقْبَلُوا الْبُشْرَى يَا بَنِي تَمِيمٍ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا. فَرِيءَ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ فَجَاءَ نَفَرٌ مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ " اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ ". قَالُوا قَدْ قَبِلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ.
(Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo) aytdi:) Bani Tamimdan bir guruh (kishi) Paygʻambar ﷺning oldiga keldi. U zot: «Xushxabarni qabul qilinglar, ey Bani Tamim!» dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, bizga xushxabar berding, endi bizga (biror narsa) ber», dedilar. Bu (gap) u zotning yuzlarida (norozilik boʻ lib) koʻrindi. Soʻng Yamandan bir guruh keldi. U zot: «Xushxabarni qabul qilinglar — Bani Tamim uni qabul qilmagan ekan», dedilar. Ular: «Qabul qildik, ey Allohning Rasuli», dedilar.