حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُمْ أَنَّهُ، قَدِمَ رَكْبٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمِّرِ الْقَعْقَاعَ بْنَ مَعْبَدِ بْنِ زُرَارَةَ. قَالَ عُمَرُ بَلْ أَمِّرِ الأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ. قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا أَرَدْتَ إِلاَّ خِلاَفِي. قَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلاَفَكَ. فَتَمَارَيَا حَتَّى ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَنَزَلَ فِي ذَلِكَ
﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُقَدِّمُوا ﴾ حَتَّى انْقَضَتْ.(Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo) xabar berdi)ki, Bani Tamimdan bir karvon Paygʻambar ﷺning oldiga keldi. Abu Bakr: «Qaʼqoʼ ibn Maʼbad ibn Zurorani amir qil», dedi. Umar: «Yoʻq, Aqraʼ ibn Hobisni amir qil», dedi. Abu Bakr: «Sen faqat menga xilof (qarshi ish) qilishni iroda qilding», dedi. Umar: «Men senga xilof qilishni iroda qilmadim», dedi. Ikkovi tortishdi, to ovozlari koʻtarildi. Shunda bu haqida: «Ey iymon keltirganlar! (Alloh va Rasuli) oldida (oldinga) oʻtmanglar...» (Hujurot surasi, 1) (oyati) — tamom boʻ lguncha — nozil boʻ ldi.