حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أُنَاسًا، مِنَ الْيَهُودِ قَالُوا لَوْ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا لاَتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا. فَقَالَ عُمَرُ أَيَّةُ آيَةٍ فَقَالُوا
﴿ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي ﴾. فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لأَعْلَمُ أَىَّ مَكَانٍ أُنْزِلَتْ، أُنْزِلَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ.(Toriq ibn Shihob rivoyat qildi)ki, yahudiylardan baʼzi odamlar: «Agar bu oyat biz haqimizda nozil boʻ lganida, biz oʻsha kunni bayram (iyd) qilib olardik», dedi. Umar: «Qaysi oyat?» dedi. Ular: «‹Bugun men sizlarga diningizni komil (toʻ liq) qildim va sizlarga neʼmatimni tamomladim...› (Moida surasi, 3)», dedi. Umar: «Men u qaysi joyda nozil boʻ lganini yaxshi bilaman: u — Rasululloh ﷺ Arafada (vuquf qilib) turgan paytda nozil boʻ ldi», dedi.