حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ يُونُسُ قَالَ الزُّهْرِيُّ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، فِي رِجَالٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ وَهْوَ صَحِيحٌ " إِنَّهُ لَمْ يُقْبَضْ نَبِيٌّ حَتَّى يَرَى مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ، ثُمَّ يُخَيَّرَ ". فَلَمَّا نَزَلَ بِهِ وَرَأْسُهُ عَلَى فَخِذِي غُشِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ، فَأَشْخَصَ بَصَرَهُ إِلَى سَقْفِ الْبَيْتِ ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ الرَّفِيقَ الأَعْلَى ". فَقُلْتُ إِذًا لاَ يَخْتَارُنَا. وَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَدِيثُ الَّذِي كَانَ يُحَدِّثُنَا وَهْوَ صَحِيحٌ قَالَتْ فَكَانَتْ آخِرَ كَلِمَةٍ تَكَلَّمَ بِهَا " اللَّهُمَّ الرَّفِيقَ الأَعْلَى ".
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Paygʻambar ﷺ sogʻ (sihat) holatlarida: «Hech bir paygʻambar jannatdagi oʻ rnini koʻrmay, soʻng (yana) ixtiyor berilmay turib qabz qilinmaydi», deb aytar edilar. U zotga (oʻ lim) tushganida — boshlari mening sonimda (boʻ lgan holda) — u zot behush boʻ ldilar, soʻng oʻ ziga keldilar; koʻzlarini uy shiftiga tikdilar, soʻng: «Allohim, aʼlo rafiq (eng yuksak doʻst)!» dedilar. Men: «Boʻ lmasa, u zot bizni ixtiyor qilmadilar (bizda qolmadilar)», dedim va angladimki, bu — u zot sogʻ holatlarida bizga aytadigan oʻsha hadis ekan. (Oisha) aytdi: U zot aytgan oxirgi soʻz: «Allohim, aʼlo rafiq!» boʻ ldi.