حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ أَقْرَؤُنَا أُبَىٌّ، وَأَقْضَانَا عَلِيٌّ، وَإِنَّا لَنَدَعُ مِنْ قَوْلِ أُبَىٍّ، وَذَاكَ أَنَّ أُبَيًّا يَقُولُ لاَ أَدَعُ شَيْئًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نَنْسَأْهَا}
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Umar (roziyallohu anhu): «Bizning eng (yaxshi) qoriimiz — Ubayy; eng (yaxshi) hukm chiqaruvchiimiz — Ali. Biz Ubayyning baʼzi soʻzini (qiroatini) tark etamiz; sababi Ubayy: ‹Men Rasululloh ﷺdan eshitgan biror narsani tark etmayman› deydi — holbuki Alloh taolo: ‹Biz qaysi bir oyatni nasx qilsak yoki uni (esdan) chiqarsak (undan yaxshirogʻini keltiramiz)› (Baqara surasi, 106) degan-ku (yaʼni baʼzi oyatlar mansux boʻ lgan)», dedi.