حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ كَانَتْ قُرَيْشٌ وَمَنْ دَانَ دِينَهَا يَقِفُونَ بِالْمُزْدَلِفَةِ، وَكَانُوا يُسَمَّوْنَ الْحُمْسَ، وَكَانَ سَائِرُ الْعَرَبِ يَقِفُونَ بِعَرَفَاتٍ، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ أَمَرَ اللَّهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَأْتِيَ عَرَفَاتٍ، ثُمَّ يَقِفَ بِهَا ثُمَّ يُفِيضَ مِنْهَا، فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى
﴿ ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ ﴾(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Quraysh va uning diniga ergashganlar Muzdalifada (vuquf qilib) turar edilar — ular ‹Hums› deb atalardi — boshqa barcha arablar esa Arafotda turar edi. Islom kelganida, Alloh Paygʻambariga ﷺ — Arafotga kelib, soʻng unda (vuquf qilib) turishlarini, soʻng undan (Muzdalifaga) qaytishlarini — buyurdi. Bu — Alloh taoloning: ‹Soʻng odamlar qaytadigan joydan (Arafadan) qaytinglar› (Baqara surasi, 199) degan soʻzidir.