حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رِجَالاً مِنَ الْمُنَافِقِينَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْغَزْوِ تَخَلَّفُوا عَنْهُ، وَفَرِحُوا بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اعْتَذَرُوا إِلَيْهِ وَحَلَفُوا، وَأَحَبُّوا أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا، فَنَزَلَتْ {لاَ يَحْسِبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ} الآيَةَ.
(Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ davrida munofiqlardan baʼzi erkaklar — Rasululloh ﷺ gʻazotga chiqganlarida — undan (qolib) ortda qolar, Rasululloh ﷺga xilof (qilib) oʻ tirib qolganlaridan xursand boʻ lar edi. Rasululloh ﷺ (gʻazotdan) qaytganlarida esa unga uzr aytib, qasam ichar va qilmagan (ish)lari bilan maqtalishni yaxshi koʻrar edilar. Shunda ‹(Ey Muhammad,) xursand boʻ ladiganlari (oʻylama)...› (Al-Imron surasi, 188) (oyati) nozil boʻ ldi.