حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، وَغَيْرُهُ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو الأَسْوَدِ، قَالَ قُطِعَ عَلَى أَهْلِ الْمَدِينَةِ بَعْثٌ فَاكْتُتِبْتُ فِيهِ، فَلَقِيتُ عِكْرِمَةَ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرْتُهُ، فَنَهَانِي عَنْ ذَلِكَ أَشَدَّ النَّهْىِ، ثُمَّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ نَاسًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا مَعَ الْمُشْرِكِينَ يُكَثِّرُونَ سَوَادَ الْمُشْرِكِينَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِي السَّهْمُ فَيُرْمَى بِهِ، فَيُصِيبُ أَحَدَهُمْ فَيَقْتُلُهُ أَوْ يُضْرَبُ فَيُقْتَلُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ
﴿ إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلاَئِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ ﴾ الآيَةَ. رَوَاهُ اللَّيْثُ عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ.(Muhammad ibn Abdurrahmon Abul-Asvad aytdi:) Madina ahliga bir (harbiy) safar (uchun askar yigʻ ish) belgilandi; men (ham) unga yozildim (roʻ yxatga olindim). Soʻng Ibn Abbosning mavlosi Ikrimani uchratib, unga (buni) xabar berdim; u meni bundan qattiq qaytardi, soʻng: «Menga Ibn Abbos xabar berdi: musulmonlardan baʼzi odamlar mushriklar bilan birga (boʻ lib), Rasululloh ﷺga qarshi mushriklarning sonini (qoʻ shinini) koʻ paytirar edilar; (jangda) bir oʻq kelib otilar, ulardan biriga tegib uni oʻ ldirar, yoki (qilich bilan) urilib oʻ ldirilar edi. Shunda Alloh ‹Albatta — oʻ zlariga zulm qilgan holda — farishtalar jonini oladiganlar...› (Niso surasi, 97) (oyatini) oxiriga qadar nozil qildi», dedi.