حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قِيلَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ
﴿ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ ﴾ فَبَدَّلُوا فَدَخَلُوا يَزْحَفُونَ عَلَى أَسْتَاهِهِمْ وَقَالُوا حَبَّةٌ فِي شَعَرَةٍ ".(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «Bani Isroilga: ‹(Shahar) eshigidan sajda qilgan holda kiringlar va ‹Hitta› (denglar) — sizlarning xatolaringizni magʻ firat qilamiz› (Baqara surasi, 58) deyildi; lekin ular (soʻzni) oʻ zgartirdilar: orqalari bilan sudralib kirdilar va ‹Hitta› (oʻ rniga) ‹Habba fi shaʼara (sochdagi don)› dedilar», dedilar.